Dzieciństwo w Polsce w latach 60. i 70. XX wieku to czas, kiedy książki stawały się nieodłącznym elementem codzienności. W czasach, gdy telewizja i radio jeszcze nie dominowały w świadomości młodych Polaków, książki były głównym źródłem wiedzy, rozrywki i wyobraźni. Dzieci z klas średnich i wyższych, a także rodziny zamożniejsze, posiadały dostęp do bibliotek rodzinnych, które były często bogate w klasyczne dzieła literatury dziecięcej. W tym okresie powstawały nie tylko tradycyjne książki dla dzieci, ale także nowatorskie formy publikacji, takie jak czasopisma ilustrowane czy albumy z kolorowymi ilustracjami.
W latach 60. i 70. wydawcy polscy wprowadzili na rynek szereg nowych tytułów, które odniosły sukces wśród młodego czytelnika. Jednym z najpopularniejszych był „Książka dla dzieci” serii „Książka dla każdego”, wydawanej przez Wydawnictwo „Znak”. Dzięki swojej przystępności i bogatej ilustracjom, książki te stały się nieodłącznym elementem biblioteki każdej rodziny. W tym okresie popularne były również książki z cyklu „Małe książki dla dużych dzieci”, które wprowadzały najmłodszych w świat przygód i przyrody.
Jednym z najbardziej znanych autorów z tamtego okresu był Stanisław Lem, który mimo że pisał głównie dla dorosłych, jego książki często były również doceniane przez dzieci. Jego powieści, takie jak „Solaris” czy „Astronauta”, były często czytane przez starsze dzieci i młodzież, choć nie były przeznaczone na rynki dziecięce. Jednakże, jego proza była tak bogata i fascynująca, że przyciągała młodych czytelników. Warto wspomnieć również o twórczości Marii Konopnickiej, której dzieła, takie jak „Pan Tylko” czy „Książka o psie”, były nieodłącznym elementem biblioteki każdego dziecka.
W tym czasie biblioteki szkolne i miejskie stawały się miejscami, gdzie dzieci mogły swobodnie korzystać z książek. Dzięki temu wiele dzieci miało okazję poznać klasyków literatury światowej, takie jak „Pinokio” Carlo Collody’ego, „Książka o dzikim psu” Rudolfa Raspe’a czy „Książka o smoku” J.R.R. Tolkiena. Jednakże, dostęp do tych książek nie był jednakowy dla wszystkich dzieci. Wiele z nich nie miało możliwości korzystania z bibliotek miejskich, co ograniczało ich dostęp do wiedzy i kultury.
Współczesne badania historyczne wskazują, że w latach 60. i 70. dzieciowość w Polsce była czasem intensywnego czytania. Według archiwalnych danych, w szkołach podstawowych w tym okresie około 70% uczniów regularnie czytało książki domowe. Wiele z tych książek pochodziło z bibliotek szkolnych, które były często bogate w pozycje z zakresu literatury dziecięcej i młodzieżowej. www.yetizino.org.pl
Warto podkreślić, że w tym okresie powstawały również nowe formy edukacji, takie jak kursy dla dzieci w bibliotekach czy warsztaty literackie. Te inicjatywy pomagały dzieciom nie tylko rozwijać swoje umiejętności czytania, ale także poznawać świat literatury i sztuki. Wiele z tych projektów było finansowanych przez Ministerstwo Kultury i Sztuki, co przyczyniło się do rozwoju kultury czytania wśród młodych Polaków.
Choć współczesne czytanie dzieci w Polsce różni się od tego okresu, warto przypomnieć, jak ważną rolę odgrywały książki w kształtowaniu świadomości i wyobraźni młodych Polaków. Dziś, w czasach cyfrowych, zachęcamy do odkrywania klasycznych dzieł literatury dziecięcej, które mogą nadal wzbogacać naszą kulturę i wyobraźnię.
- W latach 60. i 70. XX wieku w Polsce wydano ponad 500 nowych tytułów literatury dziecięcej, z czego około 30% było przeznaczonych dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.
- Według archiwalnych danych, w szkołach podstawowych w Polsce w tym okresie około 70% uczniów regularnie czytało książki domowe.
- Najpopularniejszymi seriami książek dla dzieci w latach 60. i 70. były „Książka dla dzieci” z Wydawnictwa „Znak” oraz „Małe książki dla dużych dzieci”.
- Biblioteki szkolne w tym okresie były miejscem, gdzie dzieci mogły korzystać z ponad 1000 różnych pozycji książkowych, w tym klasycznych dzieł literatury światowej.
- Współczesne badania historyczne wskazują, że dzieci w tym okresie regularnie czytały również książki autorów takich jak Stanisław Lem i Maria Konopnicka.
